Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2011

19η Παγκύπρια Έκθεση Κυνηγίου, Σκοποβολής και Αλιείας.


Διοργανώνεται και φέτος για 19 χρονιά η Παγκύπρια Έκθεση Ειδών Κυνηγίου Σκοποβολής και Αλιείας,  από τις 23 μέχρι τις 25 Σεπτεμβρίου 2011, στους χώρους της Αρχής Κρατικών Εκθέσεων. 



Κάθε χρόνο την έκθεση την επισκέπτονται  χιλιάδες φίλοι του κυνηγίου, της σκοποβολής, της τοξοβολίας και του ψαρέματος, οι οποίοι  έχουν την ευκαιρία να έρθουν σε  επαφή με είδη  και υπηρεσίες που τους ενδιαφέρουν  και να πραγματοποιήσουν τις αγορές τους. Οι επισκέπτες μπορούν να  συμμετάσχουν σε διάφορες εκδηλώσεις, διαγωνισμούς και δραστηριότητες που διοργανώνονται κατά την  διάρκεια της έκθεσης. Ταυτόχρονα, η έκθεση ενημερώνει  το κοινό για την προστασία και διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος. 


 Έχει Είσοδο: €5.

Ώρες λειτουργίας 
Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 17:00 - 23:00 
Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 14:00 - 23:00 
Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 14:00 - 23:00 

Κατηγορίες με υπάρχοντα είδη της έκθεσης:
1 Κυνηγετικά είδη (ένδυσης, κυνηγετικά όπλα, φυσίγγια) 
2 Κυνηγετικά όπλα 
3 Είδη εξοχής και camping 
4 Είδη ψαρέματος 
5 Είδη κατάδυσης 
6 Σκάφη και ταχύπλοα 
7 Αλιευτικές βάρκες 
8 Είδη σκοποβολής 
9 Είδη τοξοβολίας 
10 Ασφαλιστικές εταιρείες 
11 Φάρμες εκτροφής κυνηγετικών σκυλιών 
12 Εταιρείες παροχής κινητής τηλεφωνίας (GPS) 
13 Φαρμακευτικά είδη 



Ο ΚΥΝΗΓΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΡΙΑΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ 

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2011

Σγαρτίλι ή Καρδερίνα (Carduelis carduelis)


Carduelis Carduelis  Καρδερίνα Στην Κύπρο το λέμε σγαρτίλη στην Ελλάδα το λένε γαρδέλη κ.α Γενικά είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσεις όλα τα είδη καρδερίνας και μερικές φορές δυσκολεύονται ακόμη και οι ειδικοί. Συνήθως τις ξεχωρίζουμε από τον τόπο καταγωγής τους. Ο βαθμός δυσκολίας αυξάνεται επειδή ζευγαρώνονται και διαφορετικά είδη μεταξύ τους κι έτσι εμφανίζονται πουλιά με δυσδιάκριτα χαρακτηριστικά. 


Η καρδερίνα ζεί σε περιοχές σε ανοιχτές περιοχές με λίγα δένδρα, πάρκα, ελαιοχώραφα, νεκροταφεία, χωράφια με οπωροφόρα δέντρα κλπ. Σ αυτές τις περιοχές φτιάχνουν τις φωλιές τους ακόμη και πού κοντά στον άνθρωπο. Θα τις δείτε να ψάχνουν για τροφή και νερό σε ομάδες από 6 – 30 ατόμων. 

To κελάηδισμα της καρδερίνας είναι από τα ωραιότερα ανάμεσα στα σποροφάγα αγριοπούλια της χώρας μας. Συνήθως θα καθίσει σ ένα ψηλό σημείο και θ αρχίσει το τραγούδι της. Ξεκινά με μερικά κοφτά, επαναλαμβανόμενα κομμάτια μάλλον χαμηλά σε ένταση. Συνεχίζει με περίπλοκα τιτιβίσματα, διάρκειας ανάλογα με τον τραγουδιστή και το πάθος του για να καταλήξει σε ένα συρτό «τρίξιμο», ανάλογο της φωνής των λούγαρων. 

Κύριο χαρακτηριστικό του τραγουδιού είναι η κίνηση που το συνοδεύει. Κουνάει ρυθμικά το σώμα δεξιά – αριστερά, ειδικά στο κυρίως, δυνατό, κομμάτι του τραγουδιού της όπου έχει και την μεγαλύτερη ηχητική ένταση. Στην περίοδο της αναπαραγωγής, η αρσενική, τραγουδά μόνη της δίπλα από την φωλιά της, Έπειτα από αυτήν την εποχή όλες οι αρσενικές τραγουδούν μαζεμένες σε κάποιο ψηλό σημείο δείχνοντας ότι διαγωνίζονται. Έτσι εκπαιδεύονται και οι νεαρές στο τραγούδι. Κελαηδά όλο τον χρόνο, εκτός της εποχής της πτερόροιας. Τμήματα του τραγουδιού της κελαηδά και κατά την διάρκεια της πτήσης της, όχι όμως όλο το ρεπετόριο της. 
Λόγω της φωνής τους επιλέγεται πολύ συχνά και για την παραγωγή υβριδίων με άλλα πουλιά, κυρίως καναρίνια. Οι παλιότεροι αναφέρουν ότι η διασταύρωση με φανέτο παράγει πάρα πολύ καλούς τραγουδιστές. Στις καρδερίνες και τα θηλυκά τραγουδούν, όχι φυσικά με την ένταση και το ρεπερτόριο των αρσενικών. Τα 2 είδη καρδερίνας έχουν παρόμοια συμπεριφορά με την Carduelis carduelis carduelis να είναι πιο ζωηρή. Προσωπικός χώρος ορίζεται μια, νοητή, περίμετρος γύρω από την φωλιά κι εκεί, συνήθως, θα υπάρξουν διαμάχες αν παραβιαστεί η απόσταση ασφαλείας. Η προειδοποίηση είναι ανασηκωμένα και ανοιχτά φτερά και ένα απειλητικό, μακρόσυρτο στρίγγλισμα. Οι περισσότερες διαφωνίες λήγουν σε μικρό χρονικό διάστημα με την αποχώρηση του εισβολέα ή αν υπάρξει σωματικός καβγάς με την αποχώρηση του πιο αδύναμου. Το ράμφος και τα νύχια είναι τα όπλα που χρησιμοποιούν σε τέτοιες περιπτώσεις. 




(πηγή κειμένου από http://canariesandcarduelis.blogspot.com/2010_05_01_archive.html)

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2011

Λαγός (Lepus europaeus)

Κλάση:Mammalia,
Τάξη:Lagomorpha,
Οικογένεια:Leporidae,
Είδος: Lepus europaeus.
Ο λαγός είναι θηλαστικό μεσαίου μεγέθους (μήκος 50-60 εκ, και βάρος 3-6 kg). Παρουσιάζει έντονες διαφορές στο μέγεθος και το χρώμα του 



ανάλογα με την περιοχή εξάπλωσης του. Απαντά σε όλη την Ευρώπη, τη Μ. Ασία, την Αραβία, τη Β. Αφρική, ενώ έχει απελευθερωθεί στη Β. Αμερική, την Αυστραλία και τη Ν. Ζηλανδία.Το χρώμα του τριχώματος του είναι καστανόγκριζοστο πάνω μέρος του, ενώ ασπρίζει από κάτω και είναι πιο κοντό στις νότιες περιοχές εξάπλωσης του. Το κεφάλι του είναι μεγάλο και τα μάτια του βρίσκονται λοξά και πλαγίως του κεφαλιού του, για αυτό και βλέπει καλύτερα στο πλάι παρά μπροστά.

Τα αυτιά του είναι μακριά, όρθια και πολύ ευαίσθητα. Οι πιο ανεπτυγμένες αισθήσεις του λαγού είναι η ακοή και η όσφρηση. Απαντά σε ποικιλία οικοτόπων, από επίπεδες καλλιέργειες μέχρι ορεινές δασώδεις περιοχές παρόλο που προτιμά θαμνότοπους ή αραιά δάση κοντά σε γεωργικές εκτάσεις. Αποφεύγει τα πολύ ψηλά υψόμετρα και τις πολύ ψυχρές και υγρές περιοχές. Η τροφή του αποτελείται από τρυφερούς βλαστούς, καρπούς, δημητριακά, χόρτα και λαχανικά, ενώ σε περιόδους έλλειψης καλής τροφής
τρέφεται ακόμα και με φλοιούς δέντρων. Πίνει νερό μόνο σε περιόδους μεγάλης ξηρασίας ή όταν θηλάζει. Συνήθως οι ανάγκες του σε νερό καλύπτονται από την τροφή του. Αναπαράγεται καθόλη τη διάρκεια του χρόνου, παρόλο που η κύρια αναπαραγωγική περίοδός του είναι μεταξύ των μηνών Δεκεμβρίου και Μαΐου.






Την περίοδο αναπαραγωγής του επηρεάζει και μειώνει η ανομβρία. Η περίοδος κύησης διαρκεί γύρω στις 42 μέρες και γεννά 1-4  λαγουδάκια. Τα λαγουδάκια γεννιούνται με ανοιχτά μάτια και πλήρες τρίχωμα, θηλάζουν για ένα περίπου μήνα και ωριμάζουν σε ηλικία 7-8 μηνών. Οι ενήλικες λαγοί ζουν μέχρι 3-4 χρόνια. Παρόλο που είναι ζώο μοναχικό, συχνά απαντάται σε μικρές ομάδες που τρέφονται μαζί. Κινείται κυρίως κατά τη διάρκεια της νύκτας, συνήθως πριν ξημερώσει και μετά τη δύση του ήλιου. Τη μέρα κρύβεται σε κοιλότητες (κούτση, μονή) που φτιάχνει γύρω από θάμνους, δέντρα και άλλα είδη κάλυψης. Οι κοιλότητες αυτές έχουν προσανατολισμό που ποικίλει ανάλογα με την εποχή π.χ. το χειμώνα βρίσκεται σε τέτοια θέση, ώστε να ηλιάζεται και να αποφεύγει τη βροχή και το κρύο. Ζει όλη τη ζωή του σε μια περιοχή περίπου ενός τετραγωνικού χιλιομέτρου, της οποίας γνωρίζει τα  πάντα όσον αφορά το που να βρει την τροφή του, που να καλυφθεί και από πού να διαφύγει σε περίπτωση κινδύνου. Όντας το πιο σημαντικό θήραμα στην Κύπρο, ο λαγός είναι συνδεδεμένος με την κυπριακή και ιδιαίτερα με την κυνηγετική παράδοση. Απαντά σε όλη την Κύπρο, από τις παράλιες περιοχές μέχρι και την κορυφή του Ολύμπου παρόλο που οι περισσότεροι λαγοί ζουν σε θαμνώδεις, ημιορεινές περιοχές κοντά σε καλλιέργειες . Το κυνήγι του λαγού διεξάγεται κάθε χρόνο, σε επιλεγμένες περιοχές, κατά την περίοδο Νοεμβρίου - Δεκεμβρίου. Σημαντικό μέρος του βιοτόπου του είναι απαγορευμένο για κυνήγι.







(πηγή κειμένου από Κυνηγετική Επιμόρφωσή ,Β εκδοσή Ταμείο Θήρας-Υπουργείο Εσωτερικών)


Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011

Αλεπού (Vulpes vulpes indutus)

Αλεπού (Vulpes vulpes indutus)
Ταξινόμηση:Κλάση: Θηλαστικά (Mammalia), Τάξη: Σαρκοφάγα (Carnivora), Οικογένεια: Κανίδες (Canidae), Είδος: Vulpes vulpes indutus.Είναι το μόνο άγριο αρπακτικό θηλαστικό στην Κύπρο. Είναι συγγενικό είδος με τον σκύλο και είναι μεγαλύτερο από την γάτα. Έχει γενικά καστανοκόκκινο ή καστανοκίτρινο τρίχωμα, αλλά υπάρχουν και αλεπούδες με πιο σκουρόχρωμο ή ανοιχτόχρωμο τρίχωμα. Τα αυτιά της αλεπούς είναι  μεγάλα, μυτερά και όρθια και το ρύγχος της

είναι σχετικά μυτερό. Η ουρά της είναι φουντωτή και μεγάλη. Έχει μήκος 90-140 εκ. Η ουρά έχει μήκος 32-48 εκ. Προσαρμόζεται εύκολα σε διάφορες συνθήκες και συχνάζει σχεδόν παντού. Προτιμά περιοχές με ποικιλία βιοτόπων π.χ. ανοιχτά λιβάδια κοντά σε δασώδεις περιοχές, πυκνούς θάμνους, βοσκές, μικρούς υγρότοπους. Απαντά επίσης κοντά σε αγροτικές και κατοικημένες περιοχές. Τρέφεται με πολλά είδη ζώων και φυτών και θεωρείται παμφάγο ζώο. Η τροφή του αποτελείται κυρίως από ποντίκια, λαγούς, νεκρά ζώα, σκουπίδια και διάφορα είδη

φρούτων. Τρέφεται και με διάφορα είδη φυτών και πουλιών, με αυγά, με έντομα, με σκουλήκια αλλά και με ερπετά. Προτιμά να κυνήγα είδη τα οποία βρίσκονται σε αφθονία και τα οποία μπορεί να τα συλλαμβάνει εύκολα. Γεννά μια φορά το χρόνο μέσα σε σπηλιές ή άλλες κοιλότητες ή τρύπες που σκάβει στο έδαφος. Οι φωλιές της χαρακτηρίζονται για τις πολλές εισόδους και εξόδους. Ζευγαρώνει κατά την περίοδο Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου και η εγκυμοσύνη της διαρκεί 52-53 περίπου μέρες. Το θηλυκό γέννα

συνήθως 4-8 νεογνά, σπανίως μέχρι και 12, κατά την περίοδο Μαρτίου-Απριλίου. Όταν τα νεογνά γεννηθούν, είναι τυφλά και κουφά και έχουν σοκολατί καφέ τρίχωμα. Ανοίγουν τα μάτια τους σε ηλικία 11-14 ημερών. Απογαλακτίζονται σε περίοδο 6-12 βδομάδων και για τη διατροφή τους φροντίζουν και οι δύο γονείς. Τα νεαρά, μένουν με τους γονείς τους μέχρι το φθινόπωρο, μετά απομακρύνονται σταδιακά, από την περιοχή της φωλιάς και ανεξαρτητοποιούνται. Η αλεπού είναι ενδημικό είδος και τη συναντούμε σε όλο το νησί, σε διάφορα υψόμετρα. Τόσο στην Κύπρο όσο και

άλλες χώρες, θεωρήθηκε επιβλαβές είδος και πολεμήθηκε έντονα. Πολλές επιστημονικές μελέτες καταδεικνύουν ότι έχει πολύ μικρή επίδραση στους πληθυσμούς των θηρεύσιμων ζώων και την πτηνοτροφία, ενώ είναι ωφέλιμο είδος για τη γεωργία αφού συμβάλλει στη μείωση  των πληθυσμών των επιβλαβών τρωκτικών και των ακρίδων.












(πηγή κειμένου από Κυνηγετική Επιμόρφωσή ,Β εκδοσή Ταμείο Θήρας-Υπουργείο Εσωτερικών)

Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2011

Το μπλέ μπράκ τής Ωβέρνης

Το μπλέ μπράκ τής Ωβέρνης
Ο αρχικός τύπος αυτού του διάσημου γαλλικού μπράκ δεν υπάρχει πια στην Γαλλία πάρα μόνο σε σπανιότατα δείγματα. Μοιάζει πολύ με το γαλλικό μπράκ στο ανάστημα και το σχήμα του κρανίου ενώ στην γενική εμφάνιση μοιάζει πολύ με πόιντερ. Φανταστείτε ένα μεγάλο βαρύ πόιντερ, πολύ μυώδες και θα έχετε δει ένα μπλέ μπράκ της Ωβέρνης. Το σώμα του είναι μαζεμένο, το στήθος  λίγο κατηφορικό, η κοιλία κάπως μαζεμένη. Το κεφάλι στα περισσότερα ζώα είναι κεφάλι πόιντερ ελαφρά πιο κοντόχοντρο, με λίγο πιο πεσμένα χείλια.



. Διακρίνεται στο εξωτερικό του σχήμα από  το πόιντερ και από τις πιο κοκαλιάρικες γάμπες και τα στρογγυλά πόδια. Το χρώμα του τριχώματος είναι άσπρο και μαύρο. Χαίρουν μεγαλύτερης εκτίμησης τα ζώα που έχουν το κεφάλι μαύρο και το τρίχωμα του σώματος άσπρο με ελάχιστα μαύρα στίγματα. Αυτό το μπράκ που δεν κυνηγάει με τρότ αλλά με μέτριο καλπασμό, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ανώμαλα εδάφη, στα οποία δεν κουράζεται καθόλου και μπορεί να κυνηγήσει αν συνηθίσει πολλές μέρες στη σειρά. Στο σύνολο του λοιπόν πρόκειται για σκυλί δυνατό και με ευχάριστη εμφάνιση. Μου είναι ακατανόητο πως η ράτσα αυτή έχει παραμεληθεί από τους Γάλλους , που θα μπορούσαν να καυχηθούν για μια ράτσα πραγματικά εξαιρετική για κυνήγι χωρίς να χρειάζεται να καταφεύγουν σε συζητήσιμες διασταυρώσεις με τις Αγγλικές ράτσες.






(πηγή εικόνας και κειμένου απο εγκυκλοπαίδεια του κυνηγού κισσός)

Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2011

ΤΡΥΠΟΜΑΖΗΣ (sylvia melanothorax)


ΤΡΥΠΟΜΑΖΗΣ (sylvia melanothorax)

Κοινή ονομασία: Τρυπομάζης ή Τρυποράσιης
Ταξινόμηση:
Κλάση: Aves (Πτηνά)
Τάξη: passeririformes (Στρουθιόμορφα)
Οικογένεια:Sylvidiae (Συλβίδες)
Είδος: Sylvia melanorthorax



Είναι ενδημικό πουλί της Κύπρου. Έχει χρώμα γκριζόμαυρο. Το κεφάλι στο αρσενικό είναι μαύρο εώ στο θηλυκό είναι γκρίζο. Στο κάτω μέρος εκτός από την κοιλιά, το αρσενικό έχει αδρά μαύρα στίγματα που το θηλυκό είναι πιο αραιά. Επίσης, το αρσενικό έχει άσπρο "μουστάκι" και κόκκινο δακτύλιο γύρω από τα μάτια. Στο θηλυκό οι δακτύλιοι αυτοί είναι ξεθωριασμένοι. Συχνάζει σε πυκνές θαμνώδεις περιοχές, από παραθαλάσσιες μέχρι και ορεινές. Το συναντάμε στο δάσος του Ακάμα αλλά και σε πολλές άλλες περιοχές της Κύπρου. (Παραλίμνι, Αγρός, κ. λ. π ). Αποφεύγει τις ανοικτές ή καλλιεργημένες περιοχές και τα πυκνά δάση. Τρέφεται κυρίως με έντομα και αράχνες. Φωλιάζει την περίοδο Μαρτίου-Ιουνίου και γεννά 3-5 αυγά χρώματος κρεμ. Την επώασή τους που διαρκεί 12-13 μέρες, την αναλαμβάνει το θηλυκό. Η φωλιά του κατασκευάζεται κυρίως σε πυκνούς θάμνους, σε χαμηλό ύψος από το έδαφος, αλλά και σε δέντρα και έχει κυπελλοειδές σχήμα. Είναι φτιαγμένη από λεπτά αγριόχορτα. Είναι σύνηθες είδος σε κατάλληλους βιότοπους. Αρκετά πουλιά διαχειμάζουν στη Μέση Ανατολή (Ισραήλ, Ιορδανία) και τη Βόρειοανατολική Αφρική. Επιστρέφει στην Κύπρο για να φωλιάσει, στα τέλη Φεβρουαρίου, αρχές Μαρτίου. Στην Κύπρο πολλά πουλιά που ζουν σε ψηλό υψόμετρο (πάνω από χίλια μέτρα) κατεβαίνουν σε χαμηλότερες περιοχές. Μήκος: 13, 5 εκ. ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΟ ΕΙΔΟΣ.




(πηγή κειμένου από Κυνηγετική Επιμόρφωσή ,Β εκδοσή Ταμείο Θήρας-Υπουργείο Εσωτερικών)



ΠΡΑΣΙΝΟΚΕΦΑΛΗ ΠΑΠΙΑ (Anas platyrhynchos)

ΠΡΑΣΙΝΟΚΕΦΑΛΗ ΠΑΠΙΑ (Anas platyrhynchos)
Κοινή ονομασία: Πρασινοκέφαλη πάπια, Αρκοπαπίρα, Κανναούρα, Πελεζικκάς. Ταξινόμηση :Κλασή :Πτηνά (Aves), Τάξη: Χηνόμορφα (Anseriformes), Οικογένεια: Ανατίδες (Anatides), Είδος: Anas platyrhynchos. Είναι πάπια μεγάλου. Το αρσενικό έχει πράσινο κεφάλι και σε αυτό το χαρακτηριστικό οφείλεται και η κοινή ονομασία του είδους. Το στήθος του έχει σκούρο καφετί χρώμα και χωρίζεται από τον πράσινο λαιμό του με ένα άσπρο δακτύλιο.


Το ράμφος είναι κίτρινο και τα πόδια του είναι χρώματος πορτοκαλί. Το θηλυκό έχει γενικά καστανωπό χρώμα και πρασινόγκριζο ράμφος. Έχει Μήκος 50-60 εκ. Συχνάζει σε βάλτους, υδατοφράκτες, λίμνες, ποταμούς και δεξαμενές. Τρέφεται με υδρόβια βλάστηση, μικρούς υδρόβιους οργανισμούς, χόρτα και σπόρους. Φωλιάζει την περίοδο από τον Απρίλιο μέχρι τον Μάιο. Κατασκευάζει φωλιά στο έδαφος, μέσα σε πυκνή βλάστηση κοντά στο νερό. Γεννά 10-12 πρασινωπά αυγά. Η επώαση διαρκεί γύρω στις 22-28 μέρες. Τα νεαρά μπορούν να πετάξουν 2 περίπου μήνες μετά την εκκόλαψή τους.
Είναι χειμερινός επισκέπτης της Κύπρου. Μερικά όμως πουλιά μένουν εδώ και φωλιάζουν. Η δημιουργία πολλών υδατοφρακτών τα τελευταία χρόνια στην Κύπρο, βοήθησε στην αύξηση των ζευγαριών του είδους αυτού που αναπαράγεται εδώ. Συναντάται στους υγροβίοτοπους Ακρωτηρίου, στις αλυκές  Λάρνακας, στη λίμνη Παραλιμνίου, στους υδατοφράκτες Άχνας και Ασπρόκρεμου και αλλού. ΘΗΡΕΥΣΙΜΟ ΕΙΔΟΣ ΕΠΙΤΡΕΠΟΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΚΥΝΗΓΙΟΥ 30-10-2011 ΜΕΧΡΙ 02-02-2012. Χωρίς Περιορισμό.






(πηγή κειμένου από Κυνηγετική Επιμόρφωσή ,Β εκδοσή Ταμείο Θήρας-Υπουργείο Εσωτερικών)


Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2011

ΑΝΘΡΩΠΟΠΟΥΛΙ (Tyto alba)

ΑΝΘΡΩΠΟΠΟΥΛΙ (Tyto alba)


Κοινή ονομασία : Ανθρωποπουλι, Χαροπουλι. Ταξινόμηση  Κλαση: Πτηνά (Aves), Τάξη: Γλαυκομορφα (Strigiformes), Οικογένεια: Τυτονιδες (Tytonidae), Είδος: Tyto alba. Eιναι ανοιχτόχρωμη κουκουβάγια μετρίου μεγέθους.Το πάνω μέρος της κεφαλής, του σώματος και των φτερούγων ειναι χρυσαφί με άσπρα και μαύρα στίγματα.Το κάτω μέρος του σώματος του και των φτερούγων του είναι άσπρο. Το πρόσωπό του είναι άσπρο προς κρεμ και έχει σχήμα καρδιοειδές. Οι φτερούγες του και τα πόδια του είναι σχετικά μακριά.  Την ονομασία Ανθρωποπουλι την πήρε λόγο της ανθρωπόμορφης όψης του ενώ Χαροπουλι ονομάστηκε λόγο του ανάλαφρου πετάγματος του, της λευκής εμφάνισης του στο σκοτάδι και της ανατριχιαστικής φωνής του. Αρσενικό και θηλυκό έχουν την ίδια εμφάνιση.Το μήκος του είναι 33-39 εκ...




Συχνάζει  σε ανοικτές περιοχές με αραιά δέντρα, φάρμες και άλλες αγροτικές και κατοικημένες περιοχές. Είναι αποκλειστικά νυχτόβιο είδος και την μέρα βρίσκει καταφύγιο σε σκοτεινά μέρη όπως αποθήκες, εκκλησίες, εγκαταλελειμμένα κτήρια και μεγάλα δέντρα. Τρέφεται κυρίως με τρωκτικά  όπως ποντικές και κάποτε μικρά πουλιά, βατράχους και έντομα.Η αύξηση του είδους αυτού θα συμβάλει στην καταπολέμηση των επιβλαβών τρωκτικών.


Φωλιάζει συνήθως την περίοδο Μαρτίου-Ιουνίου σε τρύπες μέσα σε αποθήκες, εκκλησίες  εγκαταλειμμένα κτήρια, σε απόκρημνες πλαγιές, καθώς και σε τεχνητές  φωλιές που έχει τοποθετήσει το Ταμείο Θήρας και το Τμήμα Δασών. Γεννά 4-7 η και περισσότερα αυγά άσπρου χρώματος.Η επώαση διαρκεί 30-34 μέρες και την αναλαμβάνει το θηλυκό.Οι νεοσσοί τρέφονται και από τους δυο γονείς και εγκαταλείπουν τη φωλιά όταν γίνουν περίπου δυο μηνών.Αν υπάρχει αρκετή τροφή, το Ανθρωποπουλι φωλιάζει και γεννά συνήθως δυο φορές.

Είναι μόνιμος κάτοικος της Κύπρου. Είναι ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΟ ΕΙΔΟΣ , αλλά παρά το γεγονός αυτό, πολλά πουλιά θανατώνονται και πολλές φωλιές καταστρέφονται απο ασυνείδητους. Αιτία για αυτό είναι η λανθασμένη σύνδεση του πουλιού με δεισιδαιμονίες και προκαταλήψεις. Αντιθέτως, το Ανθρωποπουλι είναι πολύ ωφέλιμο πουλί αφού τρέφεται κυρίως με επιβλαβή τρωκτικά. Για το λόγο αυτό και με σκοπό την αύξηση και την εξάπλωση του πληθυσμού του είδους αυτού έχουν τοποθετηθεί πολλές τεχνητές φωλιές. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός οτι, με την επέκταση του οδικού δικτύου σε αγροτικές κυρίως περιοχές, πολλά Ανθρωποπουλια σκοτώνονται από διερχόμενα αυτοκίνητα. Είναι ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΟ ΕΙΔΟΣ







(πηγή κειμένου από Κυνηγετική Επιμόρφωσή ,Β εκδοσή Ταμείο Θήρας-Υπουργείο Εσωτερικών)


ΚΙΤΣΗΣ (Flaco tinnunculus)

ΚΙΤΣΗΣ (Flaco tinnunculus)

Κοινή ονομασία: Κιτσης, Σιαχινι, Ανεμογαμης  Ταξινόμηση  Κλάση:  Πτηνά (Aves), Τάξη: Ιερακομορφα (Falconiformes), Οικογένεια: Φαλκονιδες (Falconidae), Είδος: (Flaco tinnunculus). Είναι το πιο σύνηθες αρπακτικό πούλι της Ευρώπης και είναι γεράκι μετρίου μεγέθους.Το αρσενικό έχει γκρίζο κεφάλι, ενώ η ράχη του και το πάνω  μέρος των φτερούγων του είναι καστανόχρωμα με μικρές μαύρες κηλίδες.Το κάτω μέρος του σώματος του είναι ανοιχτόχρωμο καφετί με μαύρες κηλίδες. Η ούρα του είναι γκρίζα, με μαύρη λωρίδα στην άκρη.Τα ποδιά του είναι κίτρινα.Το θηλυκό εχει γενικά καφετί χρώμα με μικρές μαύρες κηλίδες.Τα νεαρά μοιάζουν με τα θηλυκά. Έχει μήκος 31-37 εκ.




Συχνάζει σε ανοιχτές περιοχές, πεδιάδες, ελαφρά δασώδεις περιοχές, έλη, βαλτούς, βραχότοπους  ακόμη και σε κατοικημένες περιοχές. Τρέφεται κυρίως με ποντικούς καθώς και με μικρά πουλιά, ερπετά, αμφίβια και έντομα. Χαρακτηριστικός είναι ο τρόπος που κυνηγά  αφού ισορροπεί στον αέρα σε σταθερό σημείο και μόλις εντοπίσει τη λεία του, ορμά στο έδαφος και τη συλλαμβάνει. Φωλιάζει την περίοδο Μαρτίου-Μαΐου σε παλιές φωλιές άλλων πουλιών (κύριος κορακοειδων), σε δεντρά  καθώς επίσης σε διάφορα κτήρια,





βράχους και τεχνητές φωλιές. Γεννά συνήθως 3-6 αυγά κιτρινοκαφε χρώματος με καφεκοκκινα στίγματα.Η επώαση διαρκεί 27-29 μέρες και την αναλαμβάνει το θηλυκό.Οι νεοσσοί μένουν στην φωλιά περίπου 27-32 μέρες. Είναι εντελώς ανεξάρτητοι σε ηλικία δυο μηνών περίπου. Είναι συνήθης και μόνιμος κάτοικος της Κύπρου. Απαντά σε πολλές περιοχές, κυρίως στα παραλία, σε πεδινές και ημιορεινές περιοχές.
ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΟ ΕΙΔΟΣ.











(πηγή κειμένου από Κυνηγετική Επιμόρφωσή ,Β εκδοσή Ταμείο Θήρας-Υπουργείο Εσωτερικών)