Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2012

Γερμανικός Ποιμενικός (German Shepherd Dog)

Γερμανικός Ποιμενικός

Σκύλος: 24-26 
Ύψος: (60-65cm)
Βάρος: 75-95 lb (33.5-42.5kg)
Tριχωμα: Μετρίου μήκους, ίσιο, σκληρό και κοντά, με ένα πυκνό, παχύ υπόστρωμα
Χρώμα: Μονόχρωμο μαύρο ή γκρι. Μαύρη σέλα με το μαύρισμα ή το χρυσό στο φως γκρίζα σημάδια. Γερμανικός Ποιμενικός συμπεριλαμβάνεται στα πρότυπα της φυλής ορισμένες χώρες). Έχει προταθεί ότι ο Γερμανικός Ποιμενικός, ή Αλσατίας, μπορεί να είναι ένας απόγονος του Χαλκού λύκος Εποχής. Βεβαίως, γύρω από τον 7ο αιώνα, υπήρχε στη Γερμανία ένα σκυλί βοσκός παρόμοιου τύπου, αλλά με ένα ελαφρύτερο
τριχωμα. Μέχρι το 16ο αιώνα, το τριχωμα λέγεται ότι σκοτείνιασε αισθητά. Ο Γερμανικός Ποιμενικός είναι εξαιρετικά ευφυής και  είναι πρώτης τάξεως σύντροφος, σκυλί, και φρουρός. Είναι εξαιρετικά εκπαιδεύσιμα και έτσι λειτουργεί ως ένα σκυλί της αστυνομίας και ως ένα σκυλί-οδηγός για τυφλούς. Ανώτερη ικανότητα φύλαξη του μπορεί να μπει σε μπελάδες, γιατί μπορεί να παρερμηνεύει ένα σημάδι και την άνοιξη με την άμυνα του ιδιοκτήτη του. Χρειάζεται καθημερινή περιποίηση, την αφθονία της άσκησης, και πάνω απ 'όλα μια δουλειά να κάνει, ακόμη και αν αυτό συνεπάγεται μόνο που ανταγωνίζονται στην υπακοή ή δοκιμές ευκινησίας. Είναι άδικο και παράλογο για αυτό το έξυπνο ζώο που πρόκειται να υποβληθούν σε μια ζωή της πλήξης.

Χαμογελώντας (Samoyed)

Samoyed 
Ύψος: Σκύλος: 21-23 ½ σε (52,5-59 εκ)  
Bitch :19-21 (47,5-52,5 εκ)
Βάρος: 50-65 lb (22.5-29.5kg)
Tριχωμα: Σκληρή αλλά όχι νευρικό, ίσια, με παχύ, μαλακό, κοντό υπόστρωμα
Χρώμα: Καθαρό λευκό, λευκό  

Το Samoyed ή Χαμογελώντας Sammy παίρνει το όνομά του από τη φυλή της Σιβηρίας Samoyedes. Αυτό το όμορφο και αφοσιωμένο σκυλί έχει μεγάλες δυνάμεις της αντοχής και ήταν μία από τις φυλές που χρησιμοποιούνται από Φρίντγιοφ Νάνσεν και Ernest Shackleton στις αποστολές τους στο Βόρειο Πόλο. Επίσης, έχει χρησιμοποιηθεί ως φύλακας και να κυνηγήσουν ταράνδων. Σε αντίθεση με πολλά σκυλιά ελκήθρων, ο Sammy ζει στα σπίτια των ιδιοκτητών του στην πατρίδα του. Είναι ένας αφοσιωμένος σκύλος που είναι καλή με τα παιδιά και  είναι υπάκουο, αν και ελαφρώς ανεξάρτητη. Μερικά μέλη της φυλής έχουν διέπρεψαν στο έργο υπακοή. Είναι οργιάζει στην άσκηση, και στο παχύ,της αδιάβροχο τριχωμα χρειάζεται τακτικό βούρτσισμα και το χτένισμα.
   

Φκιολαρούι (Carduelis Spinus)

Φκιολαρούι (Carduelis Spinus)

Ο ακροβάτης τραγουδιστής.
Ένα από τα πιο ήμερα στρουθιόμορφα πουλιά της οικογένειας των σπιζών είναι το Φκιολαρούι . Η κοινωνικότητά του, ο ήρεμος χαρακτήρας του, η ομορφιά του φτερώματός του και το κελαριστό του κελάηδημα, είναι από τα στοιχεία της συμπεριφοράς του που το κάνουν ιδιαίτερα αγαπητό. Το Φκιολαρούι το συναντάμε σε πόλλες περιοχές της Κύπρου. Στην Ελλάδα το λένε με διάφορες ονομασίες όπος Λούγαρο, Αηδονάκι, Ζιζικάκι,


 Το European Siskin όπως λέγεται στην Ευρώπη, είναι ενδημικό πουλί και συναντάται σε όλη σχεδόν την Ευρώπη και την Ρωσία , καθώς και στα παράλια της Βορείου Αφρικής. Κάποια συγκεκριμένα είδη συναντώνται και στην Κίνα.
Πρόκειται για ένα μικρόσωμο, αλλά κομψό πουλί, με μικρό κεφάλι και κοντή διχαλωτή ουρά. Το συνολικό του μήκος δεν ξεπερνάει τα 12,5 εκατοστά. Το κωνικό του ράμφος είναι μακρύ και μυτερό σαν της καρδερίνας ενώ τα πόδια του είναι γκριζόσαρκα.

Το ενήλικο αρσενικό ξεχωρίζει από την μαύρη κορώνα στο κεφάλι και την μαύρη τραχηλιά στο λαιμό, το κιτρινοπράσινο στήθος και το ουροπύγιο χωρίς ρίγες. Οι φτερούγες του έχουν σκούρα χρώματα με έντονα κίτρινα ή λευκοκίτρινα σημάδια. Η βάση και τα πλαϊνά της ουράς του είναι κίτρινα και έχει έντονες ρίγες χαμηλά στα πλευρά. Μοιάζει αρκετά με το Μπασταρδοκάναρο. Το θηλυκό Φκιλαρούι διαθέτει γκριζοπράσινη κορώνα, το στήθος και το ουροπύγιό του είναι λευκόχρωμο, με κιτρινοπράσινο χρώμα και διάχυτη γράμμωση. Το νεαρό Φκιλαρούι είναι πιο καστανωπό σε


 Ζει και αναπαράγεται σε δάση κωνοφόρων και ερυθρελάτης. Συχνά θα το δούμε και σε όχθες ποταμιών με πλατάνια ή σε συστάδες σημύδων, σκλήθρων ακόμα και σε φράχτες, πάρκα, και κήπους. Είναι ιδιαίτερα κοινωνικό πουλί και θα το δούμε συχνά το χειμώνα σε μεγάλα κοπάδια με πουλιά που ανήκουν στην ίδια οικογένεια όπως σημυδόσπιζες, καρδερίνες,Λουλουδάες (φλώρους) κτλ. Πρόκειται για πολύ κινητικό πουλί που περιπλανιέται σε μεγάλες αποστάσεις ακόμα και όταν είναι σε αναπαραγωγική φάση. Χαρακτηριστικό του είναι οι ακροβατικές ικανότητες που συχνά επιδεικνύει. Σκαρφαλώνει με επιδεξιότητα και κρέμεται σχεδόν ανάποδα από τα κλαδιά όπως η γαλαζοπαπαδίτσα, προκειμένου να τραφεί με σπόρους από σκλήθρα, σημύδες και πλατάνια. Αρέσκεται να φωλιάζει σε ψηλά κλαδιά. Το ζευγάρι συνεργάζεται για το χτίσιμο της ανοιχτής καλαθόσχημης φωλιά του, χρησιμοποιώντας μια ποικιλία υλικών όπως πευκοβελόνες, λεπτά κλαδιά ή ξερά χόρτα, φτερά και τρίχες ζώων. Η θηλυκιά γεννάει από 2-6 αυγά και μετά από επώαση 13 ημερών ξεπετάγονται οι νεοσσοί οι οποίοι χαίρουν της επιμελούς και συνεχούς φροντίδας και των δύο γονέων τους. Ανεξαρτητοποιούνται σύντομα και αφήνουν την φωλιά για να αφήσουν το ζευγάρι να επαναλάβει την αναπαραγωγική διαδικασία. Κατά την αναπαραγωγική φάση το ζευγάρι αλλά και οι νεοσσοί, έχουν ανάγκη από ζωικές πρωτεΐνες, για αυτό και συχνά θα τα δούμε να κυνηγούν και έντομα. Εκτός από σπόρους και έντομα τρέφονται επίσης με λαχανικά και φρούτα. Το πέταγμα τους είναι ελαφρύ και κυματιστό όπως όλες οι σπίζες, για αυτό και κατά την εκτροφή τους από τους ανθρώπους έχουν ανάγκη από μεγάλες κλούβες πτήσης. Το περιβάλλον στην κλούβα θα πρέπει να τους θυμίζει το φυσικό τους περιβάλλον για αυτό και πολλοί εκτροφείς βάζουν μέσα στην κλούβα κλαδιά από πεύκα, σκλήθρα και πλατάνια. Η διατροφή τους σε αιχμαλωσία θα πρέπει να περιλαμβάνει πλούσιο μείγμα σπόρων για αγριοπούλια, λαχανικά, φρούτα, άφθονο καθαρό νερό, όπως επίσης άμμο και σουπιοκόκκαλο. Το κελαηδημά του είναι μελωδικό και γεμάτο κελαριστά τιτιβίσματα, καλέσματα, σφυρίγματα και τρίλιες σαν του φλώρου αλλά συχνά καταφέρνει και μιμείται διάφορα άλλα πουλιά.








(πηγή κειμένου από http://canariesandcarduelis.blogspot.com)





ΤΡΥΓΟΝΙ (Streptopelia turtur)

Κοινή ονομασία : Τρυγόνι
Ταξινόμηση:
Κλάση: Πτηνά (Aves)
Τάξη: Περιστερόμορφα (Columbiformes)
Οικογένεια: Περιστερίδες (Columbidae)
Είδος: Streptopelia turtur

Είναι σχετικά μικρό είδος περιστεροειδούς. Έχει καστανωπό στήθος με ροζ απόχρωση. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι ένα σημάδι που έχει στα πλευρά του λαιμού του και που αποτελείται από μικρές εναλλασσόμενες άσπρες και μαύρες λωρίδες. Οι φτερούγες του έχουν ένα πορτοκαλί

προς καφετί χρώμα και τα φτερά τους είναι μαύρα στο κέντρο. Η ουρά του είναι μαύρη με άσπρη λωρίδα προς την άκρη της. Τα πόδια και ο οφθαλμικός δακτύλιος έχουν βυσσινί χρώμα. Αρσενικό και θηλυκό είναι όμοια στην εμφάνιση. Τα νεαρά έχουν γενικά πιο καφετί χρωματισμό, αλλά δεν έχουν τα σημάδια στο λαιμό. Μήκος 25-27 εκ. Συχνάζει σε ημιορεινές περιοχές, δάση, πάρκα, γεωργικές και άλλες ανοιχτές περιοχές. Τρέφεται με σπόρους. Φωλιάζει 1-2 φορές το χρόνο την περίοδο Μαΐου-Αυγούστου. Γεννά δυο αυγά άσπρου χρώματος σε φωλιά που κατασκευάζει από λεπτά κλαδιά σε δέντρα ή σε θάμνους. Η επώαση διαρκεί 13-14 μέρες και την αναλαμβάνουν και οι δύο γονείς με τη σερά. Την πρώτη εβδομάδα μετά την εκκόλαψη, οι γονείς τρέφουν τους νεοσσούς με υγρό που παράγεται στον πρόλοβό (πουππούφι) τους. Τις επόμενες τρεις εβδομάδες οι νεοσσοί τρέφονται από τους γονείς τους με σπόρους. Είναι πολύ σύνηθες μεταναστευστικό είδος στην Κύπρο, κυρίως κατά την ανοιξιάτικη μετανάστευση. Πολλά ζευγάρια του είδους αυτού μένουν την άνοιξη στο νησί για να φωλιάσουν. Συναντάνται κυρίως σε δασικές περιοχές όπως στα δάση Τρόοδους, Αδελφοί και Μαχαιρά και Πάφου. Είναι είδος το οποίο μειώνεται κυρίως λόγω τον μονοκαλλιεργειών στους χώρουσ αναπαραγωγής και της παρατεταμένης ανομβρίας στους χώρους διαχείμασης.








(πηγή κειμένου από Κυνηγετική Επιμόρφωσή ,Β εκδοσή Ταμείο Θήρας-Υπουργείο Εσωτερικών)